Een hemd is van katoen. Om het strijken te versoepelen zijn in de jaren zestig zogeheten 'drip and dry' shirts ontstaan. Strijken was niet meer nodig, omdat polyester strijkvrij kreukvrij is. Het strijkvrije shirt lijkt een treffend bewijs van het verschuivende machtsevenwicht tussen man en vrouw. Maar het is ook een pyrrusoverwinning voor mevrouw omdat van een plastic houdend shirt niet alleen de drager maar zijn directe omgeving last heeft. Zo'n hemd ademt niet, maar ruikt wel. Zo bezien kan de tekst 'Have a good day' in de kraag van het populaire nylon houdende arrow-shirts slechts cynisch worden opgevat.

Egyptische katoen

Inmiddels zijn de meeste shirtmakers het er weer over eens dat een hemd van honderdprocent katoen is en niet anders. Daarbij is er een even onbarmhartig als paradoxaal gegeven: hoe meer het kreukelt, het beter de stof. De ene katoen is de andere niet. De beste katoen komt uit Egypte en van Sea Islands, een eilandengroep voor de Amerikaanse kust. Waar normale katoenvezels tot tweeenhalve centimeter lang zijn, meet de Sea Island het dubbele. Dat geldt niet in de laatste plaats voor de prijs.